BIULETYN INFORMACJI PUBLICZNEJ

WBMiP.III.3120.593.2025.ZT

INDYWIDUALNA INTERPRETACJA PRAWA PODATKOWEGO

Prezydent Miasta Gdańska, działając na podstawie art. 14j § 1 i § 3 w zw. z art. 14b, art. 14c, art. 14d ustawy z dnia 29.08.1997 r.- Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) – dalej O.p., w zw. z art. 1a ust. 1 i art. 2 ust.1 ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 707) – dalej upol, po rozpatrzeniu wniosku z dnia 28.04.2025 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie stwierdza, iż stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego, że:„posiadana przez Spółkę stacja transformatorowa (transformator) stanowi urządzenie techniczne w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w związku z czym powinna zostać opodatkowana podatkiem od nieruchomości jako budowla wyłącznie w zakresie ewentualnych części budowlanych” - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 28.04.2025 r. (data wpływu do UM Gdańsk)   (dalej Spółka) złożyła wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego. Wnioskodawca jako Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą.Z uwagi, że przedstawiony we wniosku zaistniały stan faktyczny nie wykazywał cech indywidualizujących w stopniu umożliwiającym dokonanie właściwej oceny zaprezentowanego stanowiska zaistniała konieczność wezwania Wnioskodawcy - postanowieniem z dnia 14.07.2025 r. sygn. WBMiP-III.3120.497.2025.ZT, do uzupełnienia treści wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i udzielenia szczegółowych wyjaśnień dotyczących przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego poprzez wskazanie: czy będąca przedmiotem ww. wniosku stacja transformatorowa (transformator) została wzniesiona w wyniku robót budowlanych, o których mowa jest w art. 1a ust.1 pkt 2b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 2025 r. poz. 707).

Jednocześnie z uwagi, że dopiero uzupełnienie treści wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i udzielenie szczegółowych wyjaśnień przedstawionego stanu faktycznego umożliwi organowi prawidłowe wydanie tej interpretacji tut. organ podatkowy - pismem z dnia 28.07.2025 r. - zawiadomił Wnioskodawcę, że nie jest możliwe wydanie interpretacji, w terminie przewidzianym w art. 14d § 1 O.p. i wyznaczył nowy termin wydania interpretacji do dnia 07.08.2025 r.

W dniu 25.07.2025 r. do tut. organu wpłynęła odpowiedź na wezwanie z dnia 14.07.2025 r. sygn. WBMiP-III.3120.497.2025.ZT.

Tut. organu podatkowego po szczegółowej analizie odpowiedź uznał, że Wnioskodawca w dalszym ciągu nie odpowiada jednoznacznie na zadane ww. wezwaniu pytanie. Wobec czego, postanowieniem z dnia 29.07.2025 r. sygn. WBMiP-III.3120.558.2025.ZT, ponownie wezwał Wnioskodawcę - w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania - do uzupełnienia treści wniosku o wydanie indywidulanej interpretacji przepisów prawa podatkowego i udzielenia wyczerpujących wyjaśnień dotyczących przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego poprzez jednoznaczne wskazanie, czy będąca przedmiotem ww. wniosku stacja transformatorowa (transformator) została wzniesiona w wyniku robót budowlanych, o których mowa jest w art. 1a ust.1 pkt 2b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 2025 r. poz. 707).

Ponadto ponownie z uwagi, że dopiero uzupełnienie treści wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i udzielenie szczegółowych wyjaśnień przedstawionego stanu faktycznego umożliwi organowi prawidłowe wydanie tej interpretacji tut. organ podatkowy pismem z dnia 07.08.2025 r. sygn. WBMiP-III.3120.575.2025.ZT zawiadomił Wnioskodawcę, że nie jest możliwe wydanie interpretacji, w terminie przewidzianym w art. 14d § 1 O.p. i wyznaczył nowy termin wydania interpretacji do dnia 14.08.2025 r.

Zatem w nn. sprawie do trzymiesięcznego terminu na wydanie indywidualnej interpretacji nie wlicza się okresu od dnia następującego po dniu nadania przesyłki zawierającej wezwanie z dnia 14.07.2025 r. oraz z dnia 29.07.2025 r. do dnia ich doręczenia, okresu przechowywania ww. przesyłek przez pocztę/komunikację elektroniczną (okresu awizowania). Ostatnim dniem okresu, który nie jest wliczany do trzymiesięcznego terminu na wydanie interpretacji indywidualnej jest każdorazowo dzień poprzedzający dzień wpływu do organu upoważnionego odpowiedzi na ww. wezwania.

Niewliczanie terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności – do terminów określonego w art. 14d §1 O.p. – następuje z mocy prawa.

Odpowiedź Wnioskodawcy na powtórne wezwanie wpłynęła do tut. organu w dniu 06.08.2025 r. Tut. organ podatkowy uznał nadesłaną odpowiedź za wyczerpującą.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny, (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest przedsiębiorstwem posiadającym siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski, podlegającym na terenie Gminy Gdańsk opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości od posiadanych gruntów, budynków oraz budowli związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą.

Na terenie zakładu, w piwnicy przynależnej do jednego z budynków Spółki znajduje się wnętrzowa stacja transformatorowa (transformator). Jest to urządzenie wolnostojące, nieprzytwierdzone do podłoża, służące do zmiany wartości napięcia prądu, przy zachowaniu tej samej częstotliwości i mocy. Jego rola polega na dostosowaniu parametrów energii elektrycznej oraz zapewnienie odpowiedniej jakość zasilania.

Stacja transformatorowa (transformator) znajduje się w piwnicy budynku (hali produkcyjnej) i składa się z kilku kluczowych elementów, w tym transformatora, rozdzielni elektrycznej, a także układów zabezpieczających, które zapewniają bezpieczeństwo zarówno podczas normalnego użytkowania, jak i w przypadku awarii. Obejmuje także urządzenia monitorujące oraz systemy ochrony przed przeciążeniem czy przepięciami, co ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa.

Urządzenie nie ma fundamentów i nie jest przytwierdzone do fundamentów.

Ponadto w odpowiedzi na wezwanie sygn. WBMiP-III.3120.497.2025.ZT z dnia 14.07.2025 r. Wnioskodawca - pismem z dnia 25.07.2025 r. wyjaśnił m.in., „że stacja transformatorowa, której dotyczy zapytanie, nie była przedmiotem odrębnych robót budowlanych w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Posadowienie transformatora zostało zrealizowane w ramach szerszego procesu inwestycyjnego, który obejmował m.in. budowę hali. W dokumentacji projektowej, zarówno na etapie planowania, jak i wykonawstwa, stacja transformatorowa została uwzględniona jako integralna część infrastruktury towarzyszącej całemu obiektowi. Nie stanowiła więc oddzielnego elementu, wymagającego podjęcia osobnej procedury budowlanej.

Wnioskodawca wskazał także, że zgodnie z obowiązującymi wymaganiami formalno-prawnymi, dla realizacji posadowienia stacji transformatorowej nie było konieczności uzyskiwania odrębnych decyzji administracyjnych, takich jak zgłoszenie robót budowlanych czy też osobne pozwolenie na budowę.

Wszelkie niezbędne formalności zostały spełnione w ramach ogólnych procedur inwestycyjnych, a całość procesu, obejmującego budowę hali, jak i posadowienie / przyłączenie stacji transformatorowej, zostały ujęta w jednym wniosku o pozwolenie na budowę i w ramach niego zrealizowane.

W związku z tym, jedynym formalnym wymaganiem dotyczącym wyłącznie stacji transformatorowej, które wystąpiło w trakcie realizacji inwestycji, było złożenie wniosku o przyłączenie do sieci energetycznej ENERGA OPERATOR.”

Z kolei na powtórne wezwanie Prezydenta Miasta Gdańska sygn. WBMiP-III.3120.558.2025.ZT z dnia 29.07.2025 r. do uzupełnienia treści wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i udzielenia szczegółowych wyjaśnień dotyczących przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego Wnioskodawca wyjaśnił, że „transformator będący przedmiotem wniosku nie został wzniesiony w wyniku prac polegających na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie oraz przebudowie. Ponadto w przekonaniu Wnioskodawcy transformator nie powstał także w wyniku montażu (…)

Wnioskodawca poinformował również, że w omawianym stanie faktycznym proces umieszczenia transformatora w przeznaczonym miejscu nie obejmował montażu jego poszczególnych elementów konstrukcyjnych w hali, gdyż urządzenie to zostało przetransportowane w całości i w takiej też formie osadzone we właściwej lokalizacji.

W świetle przytoczonych rozważań, należy zatem stwierdzić, że czynności podjęte w celu zapewnienia funkcjonalności stacji transformatorowej nie wpisują się w definicję montażu przywołaną powyżej oraz jednocześnie nie stanowią działań kwalifikujących się jako budowa, odbudowa, nadbudowa czy przebudowa.”

W związku z opisanym stanem faktycznym, jak również opisem charakterystyki i sposobu działania „wnętrzowej” stacji transformatorowej (transformatora), Spółka zadała następujące pytanie:

„Czy posiadana przez Spółkę stacja transformatorowa (transformator) stanowi urządzenie techniczne w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, w związku z czym powinna zostać opodatkowana podatkiem od nieruchomości jako budowla wyłącznie w zakresie ewentualnych części budowlanych”?

Wnioskodawca, przedstawiając własne stanowisko, w sprawie przedstawionego stanu faktycznego stwierdził, że:

Posiadana przez Spółkę stacja transformatorowa (transformator) stanowi urządzenie techniczne w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, w związku z czym powinna zostać opodatkowana podatkiem od nieruchomości jako budowla wyłącznie w zakresie ewentualnych części budowlanych.

Zatem Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w jego rozumieniu stacja transformatorowa (transformator) jest urządzeniem technicznym, które stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowla, wyłącznie w zakresie jego ewentualnych części budowlanych.

W ocenie Wnioskodawcy powyższe, jest spowodowane faktem, iż rzeczona stacja transformatorowa nie może być traktowana jako przywołane w literach a-c artykułu 1a ust 1 pkt 2 upol obiekty, bowiem nie jest ona obiektem wymienionym w Załączniku nr 4, elektrownią wiatrową, elektrownią jądrową, elektrownią fotowoltaiczną, biogazownią, biogazownią rolniczą, magazynem energii, kotłem, piecem przemysłowym, koleją linową, wyciągiem narciarskim ani skocznią.

W rozumieniu Spółki transformator (stacja transformatorowa) pełni co do zasady funkcję techniczną polegającą na przekształcaniu napięcia wyższego na niższe, odpowiednie dla standardów instalacji elektrycznych.

Jednak jak uważa Wnioskodawca, użytkowanie linii elektroenergetycznej nie jest uzależnione od obecności transformatora, ponieważ jest to odrębne urządzenie spełniające własne funkcje jaka jest zmiana napięcia prądu samodzielnie. Transformator pełni wyłącznie funkcję zamiany parametrów energii elektrycznej, a nie jej przesyłania lub dostarczania do budynku. Transformator (stacja transformatorowa) nie transportuje energii – nie jest elementem, który bezpośrednio przekazuje energię z sieci do obiektu. Funkcja transformatora (stacji transformatorowej) ogranicza się do adaptacji napięcia, a energia elektryczna, po jej przetworzeniu w transformatorze, jest następnie przesyłana i dostarczana do budynku bez zaangażowania transformatora.

Transformator (stacja transformatorowa) i linia elektroenergetyczna, stanowią zatem odrębne elementy infrastruktury, których funkcje są rozdzielne. Z tego względu zdaniem Wnioskodawcy – nie można przypisywać im funkcjonalnego powiązania co sprawia, że nie sposób zatem traktować transformatora jako urządzenia niezbędnego do korzystania z linii elektroenergetycznej zgodnie z przeznaczeniem. Funkcją transformatora jest jedynie przemiana energii elektrycznej, poprzez zmianę napięcia prądu.

Powyższe oznacza zdaniem Wnioskodawcy, że transformator i linia elektroenergetyczna pełnią zupełnie różne funkcje w systemie elektroenergetycznym i są to urządzenie odrębne pod względem ich przeznaczenia oraz sposobu działania. Linia elektroenergetyczna jest elementem infrastruktury służącym do przesyłania energii elektrycznej na odległość. Jej główną funkcją jest transportowanie energii z punktu wytwarzania do punktu odbioru, co odbywa się na różnych poziomach napięcia, w zależności od rodzaju sieci. Linia elektroenergetyczna zapewnia ciągłość dostaw energii, minimalizując straty przesyłowe i umożliwiając efektywne przekazywanie dużych ilości energii na odległość. Z kolei transformator (stacja transformatorowa) jest urządzeniem technicznym służącym do zamiany napięcia elektrycznego. Jego zadaniem jest dostosowanie parametrów energii elektrycznej do wymagań odbiorców.

Wnioskodawca wskazuje, że w jego opinii linia elektroenergetyczna może pełnić swoją funkcję przesył energii bez konieczności stosowania transformatora, gdyż może ona przesyłać energię o określonym napięciu bez konieczności jego zmiany.

Zatem zdaniem Wnioskodawcy linia elektroenergetyczna i transformator (stacja transformatorowa), pełnią odrębne role a transformator dla linii elektroenergetycznej nie spełnia żadnej istotnej funkcji, gdyż ta samodzielnie spełnia swoją funkcję jaką jest przesył energii i dla jej funkcjonowania nie jest istotna kwestia napięcia przesyłanego prądu.

Powyższe stanowisko - zdaniem Wnioskodawcy - potwierdza dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych i na jego poparcie przytacza fragmenty wyroków tj. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 stycznia 2025 r. sygn. I SA/Sz 472/24, w którym „Sąd aprobuje ugruntowane stanowisko judykatury, zgodnie z którym w stanie prawnym obowiązującym po 28 czerwca 2015 r. nie można zaakceptować stanowiska organów podatkowych, które uznają, że rozmaite urządzenia związane z przepływem energii elektrycznej, takie jak m.in.: rozdzielnia wnętrzowa, automatyka, sterownia, aparatura wysokiego napięcia, transformator itp. stanowią urządzenia budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 9 u.p.b. i art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., będące w związku techniczno-użytkowym i funkcjonalnym z siecią elektroenergetyczną stanowiącą budowlę w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, wymienioną w kategorii XXVI obiektów budowlanych załącznika do ustawy Prawo budowlane”, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 08 stycznia 2025 r. sygn. I SA/Gd 793/24, w którym Sąd uznał, że „Nawet jeżeli poszczególne pod względem fizycznym obiekty, z których każdy spełnia cechy pozwalające uznać go za odrębny przedmiot opodatkowania, są wykorzystywane do osiągnięcia konkretnego celu gospodarczego i z tego powodu zostały funkcjonalnie połączone, nie można tworzyć z ich sumy jednego przedmiotu opodatkowania w rozumieniu art 2 ust 1 u.p.o.l Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby bowiem do wyodrębnienia przedmiotu opodatkowania, nie ze względu na jego fizyczne właściwości, lecz z uwagi na połączenia techniczno - użytkowe odnoszące się do przesłanki funkcjonalności, co jest niedopuszczalne w stanie prawnym obowiązującym po 28 czerwca 2015 r. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. akt III FSK 2136/21, wyrok z 6 grudnia 2022 r., sygn. akt III FSK 3520/21). W ostatniej z przywołanych spraw NSA odnosząc się do kwestii ustalenia, czy stacja elektroenergetyczna, na którą składają się m.in.: oszynowanie, włączniki, autotransformatory, dławniki, linie napowietrzne i kablowe, aparatura zabezpieczeń i sterowanie, instalacja komputerowa systemu sterowania, agregaty prądotwórcze potrzeb własnych, instalacje oraz systemy uziemienieniowe i przeciwpożarowe - stanowi budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. i w związku z tym podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości - nie zgodził się z oceną, że linie elektroenergetyczne wraz z wymienionymi obiektami stacji elektroenergetycznej należy zaliczyć do kategorii budowli identyfikowanych w art. 3 pkt 3 u.p.b. jako "sieci techniczne". Nie podzielił tez stanowiska, że obiekty te (tj. linie elektroenergetyczne wraz ze stacją elektroenergetyczną) stanowią, w stanie prawnym obowiązującym od 28 czerwca 2015 r., jeden obiekt budowlany. (…) Przy czym należy wskazać, że bezspornym jest to, że opodatkowaniu podlegają linie elektroenergetyczne, ale na podstawie art. 3 pkt 3a u.p.b., który definiuje zakres obiektu liniowego. Podkreślić jednak należy, że w stanie prawnym obowiązującym po 28 czerwca 2015 r. sądy nie podzielają stanowiska organów podatkowych, które przyjmują, że rozmaite urządzenia takie jak m.in.: rozdzielnia wnętrzowa, automatyka, sterownia, aparatura wysokiego napięcia, transformator itp. stanowią urządzenia budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 9 u.p.b. i art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., będące w związku techniczno-użytkowym i funkcjonalnym z siecią elektroenergetyczną stanowiącą budowlę w rozumieniu Prawa budowlanego, wymienioną w kategorii XXVI obiektów budowlanych załącznika do ustawy Prawo budowlane.”

Wobec powyższego – w ocenie Wnioskodawcy, prawidłowym jest twierdzenie, że transformator (stacja transformatorowa) stanowi urządzenie techniczne w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w związku z czym podatkiem od nieruchomości powinny zostać opodatkowane jako budowla wyłącznie ewentualne części budowlane.

Prezydent Miasta Gdańska po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku, w świetle obowiązującego stanu prawnego, wyjaśnia co następuje.

Od 1 stycznia 2025 r. ustawą o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o opłacie skarbowej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1757) wprowadzono m.in. nową definicję budowli podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Zgodnie z nowym brzmieniem art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych użyte w ustawie określenie - budowla oznacza:

1. a) obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,
2. b) elektrownię wiatrową, elektrownię jądrową i elektrownię fotowoltaiczną, biogazownię, biogazownię rolniczą, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linową, wyciąg narciarski oraz skocznię, w części niebędącej budynkiem - wyłącznie w zakresie ich części budowlanych,
3. c) urządzenie budowlane - przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem,
4. d) urządzenie techniczne inne niż wymienione w lit. a-c - wyłącznie w zakresie jego części budowlanych,
5. e) fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową

- wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie.

Zatem obecnie pojęcie budowli reguluje art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. od a do e upol wraz z Załącznikiem nr 4 do tej ustawy, który zawiera konkretne kategorie obiektów sklasyfikowanych jako budowle.

W nowej definicji wskazano, że poza obiektami wymienionymi w ww. Załączniku, budowlami są też części budowlane wymienionych w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. b i d upol obiektów (m.in. elektrowni wiatrowych, jądrowych i fotowoltaicznych, kotłów czy wyciągów narciarskich) oraz urządzeń technicznych innych niż wymienione w lit. a-c, a także fundamenty pod maszyny oraz pod urządzenia techniczne (w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. e upo)l.

Osobną kategorią budowli są również urządzenia budowlane, o których mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c upol zdefiniowane jako przyłącze oraz urządzenie instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków oraz inne urządzenie techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.

Jednocześnie w każdym z przypadków warunkiem uznania danego obiektu za budowlę podlegającą opodatkowaniu jest wzniesienie go w wyniku robót budowlanych, czyli - zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2b cytowanej ustawy, prac polegających na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418).

Tym samym - biorąc pod uwagę obecnie obowiązującą definicję pojęcia budowli - chcąc rozstrzygnąć o prawidłowości bądź nie stanowiska Wnioskodawcy, w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, konieczna jest w pierwszej kolejności ocena do jakiej kategorii obiektów podlegających opodatkowaniu należy opisana we wniosku stacja transformatorowa (transformator).

Zdaniem Wnioskodawcy posiadana przez Spółkę stacja transformatorowa (transformator) stanowi urządzenie techniczne. Przy czym Wnioskodawca twierdzi, że „jest to urządzenie w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych i w związku z tym powinno zostać opodatkowana podatkiem od nieruchomości jako budowla, ale wyłącznie w zakresie ewentualnych części budowlanych”. Ponadto w ocenie wnioskodawcy „rzeczona stacja transformatorowa nie może być traktowana jako przywołane w literach a-c artykułu 1a ust 1 pkt 2 upol obiekty, bowiem nie jest ona obiektem wymienionym w Załączniku nr 4, elektrownią wiatrową, elektrownią jądrową, elektrownią fotowoltaiczną, biogazownią, biogazownią rolniczą, magazynem energii, kotłem, piecem przemysłowym, koleją linową, wyciągiem narciarskim ani skocznią”.

Tut. organ podatkowy podziela stanowisko Wnioskodawcy, że posiadana przez Spółkę stacja transformatorowa (transformator) stanowi urządzenie techniczne oraz że nie jest obiektem wymienionym w Załączniku nr 4 do upol, ani też elektrownią wiatrową, elektrownią jądrową, elektrownią fotowoltaiczną, biogazownią, biogazownią rolniczą, magazynem energii, kotłem, piecem przemysłowym, koleją linową, wyciągiem narciarskim ani skocznią.

Tut. organ podatkowy wskazuje, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. nowa definicja budowli przewiduje jako przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości m.in. urządzenia budowlane, czyli przyłącza oraz urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków oraz inne urządzenie techniczne.

W kwestii tego co należy rozumieć przez pojęcie “inne urządzenia techniczne” wypowiedział się ustawodawca, który w uzasadnieniu do projektu ustawy wprowadzającej autonomiczną definicję pojęcia budowli wyjaśnił, że „jako inne urządzenia techniczne wskazane w lit. c należy rozumieć urządzenia techniczne, które:

– (..)pełnią rolę służebną wobec konkretnego budynku albo budowli (wskazanej w projektowanym załączniku nr 4) i są z takim budynkiem albo obiektem wskazanym w lit. a funkcjonalnie powiązane, zapewniając możliwość użytkowania budynku albo obiektu wskazanego w lit. a zgodnie z ich przeznaczeniem i tylko wtedy, gdy związek użytkowy takiego urządzenia technicznego z takim budynkiem albo budowlą jest bezpośredni oraz niezbędny dla ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem (nie będą urządzeniami technicznymi urządzenia jedynie usprawniające funkcjonowanie budynku albo budowli np. kasa fiskalna, terminal komputerowy, taśmociąg, suwnica itp.)”.

Ponadto ustawodawca w uzasadnieniu do ww. projektu ustawy wskazał, że „rodzaje obiektów wymienionych w projektowanej lit. c będą kwalifikowane na cele podatkowe jako budowle po spełnieniu łącznie dwóch warunków: muszą być bezpośrednio związane z budynkiem (w rozumieniu przepisów upol) albo budowlą, o której mowa w lit. a, oraz być niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem”. Dodajmy też, że muszą być one wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie.

Tak więc obecnie obowiązuje zasada, zgodnie z którą urządzenia techniczne mogą być opodatkowane jako budowla w całości (a nie tylko od wartości części budowlanej), gdy są bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w Załączniku nr 4 i są jednocześnie niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem lub tylko od wartości części budowlanej o ile ją posiada, gdy brak takiego związku z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w Załączniku nr 4.

Mając powyższe na uwadze - w celu rozstrzygnięcia, czy w nowym stanie prawnym, opisana we wniosku stacja transformatorowa (transformator) może być zakwalifikowana jako urządzenie techniczne, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c upol i podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w całości, czy też jest to – jak uważa Wnioskodawca, urządzenie techniczne o którym mowa art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d upol i podlegać opodatkowaniu wyłącznie w zakresie ewentualnych części budowlanych konieczna jest ocena - na podstawie przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego:

- czy stacja transformatorowa (transformator) ma bezpośredni związek z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w Załączniku nr 4 do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych;

- czy stacja transformatorowa (transformator) jest niezbędna do użytkowania zgodnie z przeznaczeniem budynku lub obiektu, o którym mowa w Załączniku nr 4 do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, z którym ma bezpośredni związek;

- czy stacja transformatorowa (transformator) została wzniesiona w wyniku robót budowlanych (por. Opodatkowanie przemysłowej sieci elektroenergetycznej po 1 stycznia 2025 r. Łukasz Rogowski - Przegląd Podatków Lokalnych i Finansów Samorządowych 3(289) 2025, str. 19-24).

Rozpatrując pierwszą z przesłanek pozwalającą uznać urządzenie techniczne za budowlę podlegającą w całości opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości konieczne jest dokonanie oceny - na podstawie przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, czy istnieje bezpośredni związek tego urządzenia z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w Załączniku nr 4 do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

W Załączniku nr 4 do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zostały wymienione obiekt niebędące budynkiem, które wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem stanowią podstawową grupę budowli podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

I tak w pozycji nr 13 tegoż Załącznika wymienione są występujące samodzielnie lub stanowiące element sieci obiekty, których charakterystycznym parametrem jest długość:

1. a) wodociąg, gazociąg, ciepłociąg oraz inny rurociąg,
2. b) trakcja elektroenergetyczna, linia elektroenergetyczna,
3. c) linia kablowa podziemna, umieszczona bezpośrednio w ziemi lub nadziemna, z wyłączeniem kabli telekomunikacyjnych dowieszonych do już istniejącej linii kablowej nadziemnej,
4. d) kanalizacja kablowa, z wyłączeniem zainstalowanych w niej kabli,
5. e) kanał technologiczny, z wyłączeniem zainstalowanych w nim kabli,
6. f) kanał inny niż wymieniony w załączniku

- wraz z przewodami, fundamentem, podbudową słupową oraz konstrukcją wsporczą, o ile je posiadają.

Zgodnie z przedstawionym przez Wnioskodawcę stanem faktycznym urządzenie techniczne - stacja transformatorowa (transformator) znajduje się na terenie zakładu, w piwnicy jednego z budynków (hali produkcyjnej) należących do Spółki. Jest to – jak zaznacza Wnioskodawca - urządzenie wolnostojące, nieprzytwierdzone do podłoża, które służy do zmiany wartości napięcia prądu elektrycznego w systemach energetycznych. Jego główną funkcją jest przekształcanie napięcia prądu, przy zachowaniu tej samej częstotliwości i mocy. Rolą stacji transformatorowej (transformatora) opisaną przez Wnioskodawcę jest dostosowywanie parametrów energii elektrycznej oraz zapewnienie odpowiedniej jakość zasilania.

Zatem opis stanu faktycznego potwierdza, że posiadana przez Spółkę stacja transformatorowa (transformator) służy zamianie, a konkretnie dostosowywaniu napięcia prądu przesyłanego liniami elektroenergetycznymi do potrzeb odbiorcy. Co więcej, stacja transformatorowa (transformator) pełni co do zasady – jak wskazuje Wnioskodawca - funkcję techniczną polegającą na przekształcaniu napięcia wyższego na niższe, odpowiednie dla standardowych instalacji elektrycznych. Oznacza to, że stacja transformatorowa (transformator) pełnią rolę służebną wobec linii elektroenergetyczną i jest z nią funkcjonalnie powiązana. Nie można też uznać, że jest urządzeniem jedynie usprawniające funkcjonowanie linii elektroenergetycznej . Przypomnijmy, że ustawodawca wskazał, że takim urządzeniem jedynie usprawniające funkcjonowanie budynku albo budowli będzie np. kasa fiskalna, terminal komputerowy, taśmociąg, suwnica itp.

Biorąc więc pod uwagę tak opisaną rolę i sposób funkcjonowania stacji transformatorowej (transformatora) tut. organ podatkowy nie może zgodzić się z Wnioskodawcą, który przekonuje, że „użytkowanie linii elektroenergetycznej nie jest uzależnione od obecności transformatora, ponieważ jest to odrębne urządzenie spełniające własne funkcje jaką jest zmiana napięcia prądu samodzielnie.”

Tut. organ podatkowy stoi na stanowisku, że na podstawie przedstawionego stanu faktycznego należy przyjąć - wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, że użytkowanie linii elektroenergetycznej, a konkretnie korzystanie z przesyłanej tą linią energii elektrycznej. jest uzależnione od obecności stacji transformatorowej (transformatora), a co za tym idzie, że mamy do czynienia z urządzeniem, które jest bezpośrednio związane z linią elektroenergetyczną oraz niezbędnym do jej użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.

Ponadto z treści art. 1a ust.1 pkt 2 lit. c upol nie można wywieść zastrzeżenia, że urządzenie techniczne, o którym tam mowa, aby podlegać opodatkowaniu w całości, nie może być - jak wskazał Wnioskodawca - odrębnym urządzeniem.

Inne urządzenie techniczne, o którym mowa ww. przepisie ma być bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w Załączniku nr 4 i być niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem. Już sam fakt użycia zwrotu “inne” urządzenie techniczne, wskazuje, że chodzi tu o odrębne względem budynku lub obiektu urządzenie, które ma być jedynie bezpośrednio związane z tym budynkiem lub obiektem i niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.

Jak już wskazano na wstępie to ustawodawca w uzasadnieniu do projektu ustawy wprowadzającej nową definicję budowli wyjaśnił, że „inne urządzenie techniczne”, o którym mowa w art. 1a ust.1 pkt 2 lit. c upol, powinno „pełnić rolę służebną wobec konkretnego budynku albo budowli wskazanej w Załączniku nr 4”, co ma miejsce w przypadku stacji transformatorowej (transformatora), która – jak pisze Wnioskodawca – przekształca energie elektryczną przesyłaną liniami elektroenergetycznymi do poziomu bezpiecznego i pożądanego przez odbiorcę.

Zatem do oceny, czy mamy do czynienia w nn. przypadku z urządzeniem technicznym opisanym w literze c czy raczej w literze d art. 1a ust. 1 pkt 2 upol konieczne jest wykazanie występowania lub nie odpowiedniej relacji pomiędzy stacją transformatorową (transformatorem) będącą odrębnym urządzeniem, a stanowiącą element sieci linią elektroenergetyczną, o której mowa w pozycji 13 lit. b Załącznika nr 4 do ustawy.

Warto zaznaczyć, że na sieć elektroenergetyczną składają się linie przesyłowe (inaczej linie elektroenergetyczne), stacje transformatorowo-rozdzielcze, transformatory o różnych przekładniach napięciowych. Zgodnie z art. 3 pkt 11 ustawy Prawo energetyczne pojęcie sieci, obejmuje instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstwa energetycznego. Z kolei przez instalacje rozumie się urządzenia z układami połączeń między nimi, gdzie urządzenie to urządzenie techniczne stosowane w procesach energetycznych, czyli w procesach technicznych w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, magazynowania, dystrybucji oraz użytkowania paliw lub energii (art. 3 pkt 7, 9 i 10 Prawo energetyczne).

Zgodnie z definicją słownikową linie elektroenergetyczne to - zespół urządzeń do przewodowego przenoszenia energii elektrycznej na odległość (…). Rozróżnia się: linie napowietrzne (…) oraz linie kablowe (https://encyklopedia.pwn.pl /haslo/elektroenergetyczna-linia).

Z kolei stacja transformatorowa (transformator) to jedno z najważniejszych urządzeń w dziedzinie elektroenergetyki, które umożliwia przesył i dystrybucję energii elektrycznej na dużą skalę. (…) transformator jest kluczowym elementem każdego systemu energetycznego, zapewniającym nieprzerwane dostawy energii elektrycznej do domów, zakładów przemysłowych i miast. Podstawową funkcją transformatora jest zmiana napięcia prądu elektrycznego. Urządzenie to pozwala na podniesienie napięcia, aby efektywnie przesyłać energię na duże odległości, a następnie obniżenie napięcia, aby energia była bezpieczna i gotowa do użytku przez odbiorców końcowych. W ten sposób transformator odgrywa kluczową rolę w minimalizacji strat energii podczas jej przesyłania (…) (https://www.elbud-impex.com.pl/transformator-co-to-jest-i-jak-dziala-przewodnik-dla-laikow/).

Zatem stacje transformatorowe (transformatory), są to urządzenia techniczne służące zarządzaniu dużymi obciążeniami elektrycznymi - i na co sam wskazuje Wnioskodawca, montuje się je, aby zapewnić odpowiednie parametry energii elektrycznej oraz odpowiedniej jakość zasilanie poprzez przetwarzanie napięcia wyższego (przesyłanego liniami elektroenergetycznymi) na niższe, odpowiednie dla standardowych instalacji elektrycznych.

Dlatego też, mimo że stacje transformatorowe (transformatory) są – jak zauważa Wnioskodawca, konstrukcyjnie odrębnymi urządzeniami, ich użytkowanie jest nierozerwalnie związane z linią elektroenergetyczną, z którą pozostają w bezpośrednim, fizycznym połączeniu umożliwiając m.in. przesył i dystrybucję energii elektrycznej oraz przekształcając prąd o wysokim napięciu na niższe, odpowiadające zapotrzebowaniu odbiorcy - w tym przypadku Spółki.

Powyższe wskazuje niezbicie, że stacje transformatorowe (transformatory) są związane bezpośrednio z linią elektroenergetyczną i pozwalają na efektywne przekształcanie przesyłanej tymi liniami energii do poziomu wymaganego przez odbiorcę tej energii, co w sposób jednoznaczny wyczerpuje kolejną przesłankę, którą pozwala zakwalifikować urządzenie techniczne – stację transformatorową do urządzeń budowlanych opisanych w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. c upol, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w całości.

Jednocześnie tut. organ podatkowy wskazuje, że bezpośredni związek urządzenia technicznego (stacji transformatorowej) z obiektem, o którym mowa w Załączniku nr 4 poz. 13 lit. b tj. linią elektroenergetyczną jest niewystarczający, i aby ostatecznie uznać stację transformatorową za urządzenie techniczne podlegające w całości opodatkowaniu konieczne jest też potwierdzenie, że jest ona niezbędna do użytkowania linii elektroenergetycznej zgodnie z jej przeznaczeniem.

Analizując czy w nn. sytuacji mamy do czynienia ze spełnieniem ww. przesłanki niezbędności organ podatkowy nie zgadza się z dokonaną przez Wnioskodawcę oceną, że posiadany przez Spółkę „transformator (stacja transformatorowa) i linia elektroenergetyczna, stanowią odrębne elementy infrastruktury, których funkcje są rozdzielne przez co nie można przypisywać im funkcjonalnego powiązania - co zdaniem Wnioskodawcy - sprawia, że nie sposób zatem traktować transformatora jako urządzenia niezbędnego do korzystania z linii elektroenergetycznej zgodnie z przeznaczeniem.”

Tut. organ podatkowy nie kwestionuje, że „linia elektroenergetyczna jest elementem infrastruktury służącym do przesyłania energii elektrycznej na odległość i jej główną funkcją jest faktycznie transportowanie energii z punktu wytwarzania do punktu odbioru. Z kolei transformator (stacja transformatorowa) jest urządzeniem technicznym służącym do zamiany napięcia elektrycznego, a zadaniem jest dostosowanie parametrów energii elektrycznej do wymagań odbiorców.” Jednocześnie organ wskazuje, że wymieniona przez Wnioskodawca funkcja stacji transformatorowej (transformatora) nie jest jedyną i oprócz zamiany napięcia elektrycznego i dostosowania parametrów energii umożliwia ona m.in. przesył i dystrybucję energii elektrycznej co jest ściśle związane z funkcją jaką pełni linia elektroenergetyczna.

Ponadto tut. organ podatkowy nie może zgodzić się z opinią Wnioskodawcy, że linia elektroenergetyczna może pełnić swoją funkcję przesyłu energii bez konieczności stosowania transformatora, gdyż może ona przesyłać energię o określonym napięciu bez konieczności jego zmiany. Zatem linia elektroenergetyczna i transformator (stacja transformatorowa), pełnią odrębne role, a transformator dla linii elektroenergetycznej nie spełnia żadnej istotnej funkcji, gdyż ta samodzielnie spełnia swoją funkcję jaką jest przesył energii i dla jej funkcjonowania nie jest istotna kwestia napięcia przesyłanego prądu.”

Tut. organ podatkowy wyjaśnia, że linia elektroenergetyczna to podstawowy komponent sieci elektrycznej, dzięki któremu możliwy jest przesył energii elektrycznej na duże odległości oraz dostarczanie jej do konkretnych odbiorców. W celu zwiększenia wydajności, uniknięcia strat energii po drodze, energia elektryczna przesyłana jest liniami elektroenergetycznymi przy zastosowaniu wysokiego napięcia. Tak przesyłany prąd nie nadaje się do bezpośredniego wykorzystania przez odbiorców bez wcześniejszej zmiany napięcia do czego służą właśnie stacje transformatorowe (transformatory). Są to więc urządzenia niezbędne dla użytkowania linii elektroenergetycznych, gdyż umożliwiają zmianę napięcia prądu dostarczanego liniami elektroenergetycznymi tak, aby był on dostosowany do potrzeb odbiorcy. Zatem uczestniczą w przesyle i dystrybucji energii elektrycznej. Ponadto brak tych urządzeń uniemożliwiałby odbiór dostarczanej energii elektrycznej przez odbiorców z uwagi na niedostosowanie napięcia energii elektrycznej przesyłanej liniami elektroenergetycznymi do poziomu przez nich oczekiwanego. Wnioskodawca sam wskazuje, że stacja transformatorowa (transformator) przekształca napięcie z wyższego (płynącego w liniach elektroenergetycznych) na niższe, odpowiednie dla standardowej instalacji elektroenergetycznych, a także – co wykazano powyżej - odgrywa kluczową rolę w minimalizacji strat energii podczas jej przesyłania. Dowodzi to niezbicie, że stacje transformatorowe są niezbędne do użytkowania linii elektroenergetycznych zgodnie z ich przeznaczeniem i wspólnie z nimi umożliwiają prawidłowy przesył i dostarczenie energii elektrycznej, aby energia była bezpieczna i gotowa do użytku przez odbiorcę końcowego.

Reasumując w ocenie tut. organu podatkowego - wbrew temu co twierdzi Wnioskodawca - samo przesyłanie energii elektrycznej realizowane za pośrednictwem linii elektroenergetycznych bez możliwości jej wykorzystania przez odbiorcę, które gwarantuje dopiero stacja transformatorowa (transformator) byłoby bezcelowe dlatego też tut. organ podatkowy stwierdza, że stacja transformatorowa (transformator) jest urządzeniem technicznym, które jest bezpośrednio związane z linią elektroenergetyczną (obiektem wymienionym w Załączniku nr 4 do ustawy) oraz które jest niezbędne do użytkowania linii elektroenergetycznej zgodnie z jej przeznaczeniem.

Nie ma najmniejszej wątpliwości, że zastosowanie połączenia stacji transformatorowych (transformatorów) z elementami liniowymi sieci tj. linią elektroenergetyczną jest niezbędne dla zapewnienia prawidłowego działania i możliwości korzystania z przesyłanej energii. Wysokie napięcie, stosowane do przesyłu energii elektrycznej na dalekie odległości przez linie elektroenergetyczne nie może być bezpośrednio wykorzystywane przez odbiorców energii bez jego uprzedniego przetworzenia przez transformatory. Stacje transformatorowe obniżają napięcie do poziomu umożliwiającego dalszą dystrybucję energii np. do urządzeń i budynków odbiorcy, a zatem uczestniczą i są niezbędne w procesie przesyłu energii.

Bez tego urządzenia technicznego nie jest możliwa realizacja podstawowej funkcji linii elektroenergetycznej jaką jest przesył i dostarczanie energii elektrycznej o odpowiednich parametrach do jej odbiorców.

Jednocześnie odnosząc się do przytoczonych przez Wnioskodawcę - na poparcie swojego stanowiska - wybranych fragmentów wyroków sądów administracyjnych należy na wstępie wyraźnie podkreślić, że zaprezentowane orzeczenia odnosiły się do stanu prawnego sprzed nowelizacji przepisów, która – jak wspomniano na wstępie - z dniem 1 stycznia 2025 r. wprowadziła do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych m.in. autonomiczną definicję budowli podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości.

Co więcej we wskazanych przez Wnioskodawcę wyrokach powszechnym problemem, na który zwracały uwagę sądy rozstrzygające poszczególne sprawy było opieranie się przez organy podatkowe na argumentacji, że transformatory i sieci elektroenergetyczne stanowią całość techniczno – użytkową, a przesłanka ta przestała obowiązywać, a tym samym nie mogła być brana pod uwagę przy ustalaniu czy dany obiekt podlega opodatkowaniu od dnia 28 czerwca 2015 r.

Ponadto przywołany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sygn. I SA/Sz 472/24 z 29 stycznia 2025 r. dotyczył interpretacji indywidualnej z dnia 23 maja 2024 r., w której organ podatkowy wypowiedział się, czy stacja ładowania pojazdów elektrycznych będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Sąd wydając ww. rozstrzygnięcie wprawdzie przeanalizował definicję urządzenia budowlanego, ale po pierwsze w oparciu o przepisy upol obowiązujące przed dniem 1 stycznia 2025 r., a po drugie koncentrował się na będących przedmiotem wniosku stacjach ładowania pojazdów, a nie stacji transformatorowej (transformatora). Natomiast o transformatorze (stacji transformatorowej) Sąd wspominał jedynie przy okazji wskazując na ugruntowane w ówczesnym stanie prawnym stanowisko judykatury, że „po 28 czerwca 2015 r. nie można zaakceptować stanowiska organów podatkowych, które uznaje, że rozmaite urządzenia związane z przepływem energii elektrycznej, takie jak właśnie transformatory stanowią urządzenie budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane i art. 1a ust.1 pkt 2 upol (w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2025 r.- przyp. autora), za będące w związku techniczno – użytkowym i funkcjonalnym z siecią elektroenergetyczną stanowiąca budowlę w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, wymienioną w kategorii XXVI załącznika do ustawy Prawo budowlane (…)”.

Porównując aktualną definicję urządzenia budowlanego zawartą w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych z definicją z art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego należy zauważyć, że po pierwsze obecnie mamy do czynienia z całkowicie autonomiczną definicją w prawie podatkowym. Po drugie, podlegające opodatkowaniu urządzenie budowlane musi być bezpośrednio związane z budynkiem lub budowlą wskazaną w Załączniku nr 4 w sytuacji, gdy ustawa Prawo budowlane wskazuje, że urządzenie budowlane musi być związane z obiektem budowlanym, ale nie „bezpośrednio”. Po trzecie, musi być niezbędne do użytkowania budynku lub budowli zgodnie z przeznaczeniem podczas, gdy na gruncie ustawy Prawo budowlane urządzenie budowlane ma zapewniać użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z przeznaczeniem.

Należy w tym miejscu także zauważyć, że sieć elektrotechniczna to nie to samo co linia elektroenergetyczna. Linia elektroenergetyczna to jeden z elementów sieci elektroenergetycznej. Co więcej w obecnym stanie prawnym to linia elektroenergetyczna, a nie sieć jest budowlą wymienioną w Załączniku nr 4 poz. 13 lit. b podlegającą opodatkowaniu. Co za tym idzie ustalenie czy mamy do czynienia z urządzeniem budowlanym podlegającym opodatkowaniu na podstawie obecnie obowiązującego art. 1a ust.1 pkt 2 lit. c upol należy rozpatrywać w kontekście spełnienia przesłanek czy urządzenie techniczne (transformator) jest bezpośrednio związane i niezbędne do użytkowania zgodnie z przeznaczeniem linii elektroenergetycznej, a nie sieci elektrotechnicznej.

Tut. organ podatkowy ponownie zwraca uwagę, że w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca potwierdza, że rola transformatora polega na dostosowaniu parametrów energii elektrycznej oraz zapewnieniu odpowiedniej jakości zasilania jak również gwarantuje bezpieczeństwo zarówno podczas normalnego użytkowania, jak i w przypadku awarii.

Zatem należy stwierdzić, że Wnioskodawca de facto formułuje sprzeczne – z opisanym przez siebie stanem faktycznym – wnioski m.in., że stacja transformatorowa (transformator) dla linii elektroenergetycznej nie spełnia żadnej istotnej funkcji, podczas gdy sam wprost wskazuje na bezpośredni związek oraz niezbędność posiadanej stacji transformatorowej do użytkowania linii elektroenergetycznej zgodnie z jej przeznaczeniem. Bowiem bez posiadanej stacji transformatorowej (transformatora) – na co wskazuje Wnioskodawca - parametry dostarczanej energii elektrycznej nie byłyby dostosowane do potrzeb Spółki i nie byłaby zapewniona odpowiednia jakość zasilania.

Powyższe przedstawienie stanu faktycznego jest kluczowe dla wykazania, że stacja transformatorowa (transformator) to urządzenie techniczne bezpośrednio związane z linią elektroenergetyczną i że jest ona niezbędna do użytkowania tej linii zgodnie z jej przeznaczeniem.

Rozpatrując ostatnią z przesłanek konieczną do uznania danego obiektu z budowlę w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 upol tj. wzniesienie w wyniku robót budowlanych należy wskazać, że zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2b tejże ustawy roboty budowlane to prace polegające na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418).

Przy czym – jak wyjaśnił to ustawodawca - odwołanie się w definicji robót budowlanych do ustawy Prawo budowlane, ma na celu objęcie zakresem opodatkowania obiektów, które są wznoszone w szeroko rozumianym procesie budowlanym oraz umożliwienie skorzystania np. z dokumentacji budowlanej obiektu, w razie wątpliwości co do jego charakteru.

Powyższe nie zmienia faktu, że na gruncie nowej definicji budowli uznanie danego urządzenia za podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości będzie możliwe wyłącznie na podstawie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Fakt, że dany obiekt jest lub nie jest urządzeniem budowlanym w oparciu o ustawę Prawo budowlane, nie będzie mieć znaczenia dla klasyfikacji podatkowej (por. Nowa definicja urządzenia budowlanego – czy zakres opodatkowania urządzeń technicznych się zmienił? Adam Kałążny - Przegląd Podatków Lokalnych i Finansów Samorządowych 3(289) 2025, str. 10-17).

Jak wspomniano powyżej - zdaniem Wnioskodawcy - posiadana przez Spółkę stacja transformatorowa (transformator) stanowi urządzenie techniczne, tyle że w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych.

Biorąc powyższe pod uwagę tut. organu podatkowego w trakcie analizy nn. wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego stwierdził, że przedstawiony we wniosku zaistniały stan faktyczny nie wykazywał cech umożliwiającym dokonanie organowi właściwej oceny zaprezentowanego stanowiska, a w szczególności nie wskazywał czy będąca przedmiotem nn. wniosku stacja transformatorowa (transformator) została wzniesiona w wyniku robót budowlanych.

Z uwagi, że dopiero uzupełnienie treści wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i udzielenie szczegółowych wyjaśnień przedstawionego stanu faktycznego umożliwia organowi prawidłowe wydanie interpretacji tut. organ podatkowy, w dniu 14.07.2025 r. - za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, postanowieniem sygn. WBMiP-III.3120.497.2025.ZT wezwał Wnioskodawcę w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania do uzupełnienia treści wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i udzielenia szczegółowych wyjaśnień dotyczących przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego poprzez wskazanie czy będąca przedmiotem ww. wniosku stacja transformatorowa (transformator) została wzniesiona w wyniku robót budowlanych, o których mowa jest w art. 1a ust.1 pkt 2b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 2025 r. poz. 707) – dalej upol.

Tut. organ podatkowy w uzasadnieniu ww. wezwania wyjaśnił, że wyczerpujące przedstawienie zaistniałego stanu faktycznego leży w interesie Wnioskodawcy. Bowiem dopiero uzupełnienie treści wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i udzielenie jednoznacznej odpowiedzi dotyczącej przedstawionego stanu faktycznego pozwoli organowi podatkowemu wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, które będzie gwarantować Wnioskodawcy ochronę prawną.

Organ podatkowy wskazał również, że wyczerpująco przedstawiony stan faktyczny to taki, na podstawie którego tut. organ podatkowy może w sposób pewny i niebudzący żadnych przedmiotowych wątpliwości udzielić informacji w zakresie możliwości zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie.

W dniu 25.07.2025 r. - za pośrednictwem poczty elektronicznej ePUAP – wpłynęła odpowiedź na wezwanie z dnia 14.07.2025 r. sygn. WBMiP-III.3120.497.2025.ZT.

Po szczegółowej analizie udzielonej przez Wnioskodawcę odpowiedzi na ww. wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego tut. organ podatkowy stwierdził, że nie można uznać jej za wyczerpującą i jednoznaczną. Poczynione w nn. odpowiedzi wyjaśnienia nie odpowiadały bowiem wprost na pytanie czy obiekt, którego dotyczy wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego został wzniesiony w wyniku robót budowlanych.

Jak wspominano powyżej, w obecnym stanie prawnym zgodnie z art. 1a ust.1 pkt 2) upol przez budowlę należy rozumieć obiekty wymienione w lit. od a do e tegoż przepisu pod warunkiem, że zostały one wzniesione w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie (…).

Zatem w każdym przypadku warunkiem koniecznym dla uznania danego obiektu za należący do którejkolwiek z kategorii budowli, o których mowa w art. 1a ust.1 pkt 2) lit. a-e upol jest jego wzniesienie w wyniku robót budowlanych, czyli - zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2b cytowanej ustawy, prac polegających na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418).

Tym samym - w nn. sprawie, aby tut. organ podatkowy mógł w sposób pewny i niebudzący żadnych przedmiotowych wątpliwości udzielić Wnioskodawcy odpowiedzi na pytanie „Czy posiadana przez Spółkę stacja transformatorowa (transformator) stanowi urządzenie techniczne w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, w związku z czym powinna zostać opodatkowana podatkiem od nieruchomości jako budowla wyłącznie w zakresie ewentualnych części budowlanych?”, konieczne było jednoznaczne wskazanie przez Wnioskodawcę czy ww. stacja transformatorowa (transformator) została wzniesiona w wyniku robót budowlanych.

Należy podkreślić, że wydana interpretacja ma dotyczyć tylko i wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku w sposób wyczerpujący przez składającego wniosek. Organ podatkowy wydając interpretację nie prowadzi i nie może prowadzić żadnego postępowania dowodowego, nie może opierać się na dokumentacji architektoniczno-budowlanej, nie może powoływać biegłych lub przeprowadzić oględzin. Zatem jedynym źródłem wiedzy – w tym przypadku - o stacji transformatorowej (transformatorze), której dotyczy wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego jest Wnioskodawca.

Mając powyższe tut. organ podatkowy w dniu 29.07.2025 r. postanowieniem sygn. WBMiP-III.3120.558.2025.ZT z pomocą środków komunikacji elektronicznej ponownie wezwał Wnioskodawcę – w terminie 7 dni od daty doręczenia nn. wezwania - do uzupełnienia treści wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego i udzielenia wyczerpujących wyjaśnień dotyczących przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego poprzez jednoznaczne wskazanie czy będąca przedmiotem ww. wniosku stacja transformatorowa (transformator) została wzniesiona w wyniku robót budowlanych, o których mowa jest w art. 1a ust.1 pkt 2b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 2025 r. poz. 707) – dalej upol.

W uzasadnieniu wezwania tut. organ podatkowy ponownie wskazał że wyczerpujące przedstawienie zaistniałego stanu faktycznego leży w interesie Wnioskodawcy, gdyż pozwala organowi podatkowemu na wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Natomiast poczynione przez Wnioskodawcę w nn. odpowiedzi wyjaśnienia, że „stacja transformatorowa, której dotyczy zapytanie, nie była przedmiotem odrębnych robót budowlanych w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Posadowienie transformatora zostało zrealizowane w ramach szerszego procesu inwestycyjnego, (…). W dokumentacji projektowej, (…), stacja transformatorowa została uwzględniona jako integralna część infrastruktury towarzyszącej całemu obiektowi. Nie stanowiła więc oddzielnego elementu, wymagającego podjęcia osobnej procedury budowlanej” nie odpowiada na pytanie czy ten konkretny obiekt, którego dotyczy wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego został wzniesiony w wyniku robót budowlanych.

Podobnie odpowiedzi - na pytanie organu, nie daje stwierdzenie Wnioskodawcy, że „Zgodnie z obowiązującymi wymaganiami formalno-prawnymi, dla realizacji posadowienia stacji transformatorowej nie było konieczności uzyskiwania odrębnych decyzji administracyjnych, takich jak zgłoszenie robót budowlanych czy też osobne pozwolenie na budowę”.

Tut. organ podatkowy wskazał Wnioskodawcy, że biorąc pod uwagę regulacje zawarte w ustawie Prawo budowlane pojęcie robót budowlanych nie będzie dotyczyć wyłącznie tych obiektów, które podlegają obowiązkowi pozyskania pozwolenia na budowę lub które wymagają zgłoszenia.

Z treści ustawy Prawo budowlane wynika bowiem, że roboty budowlane można rozpocząć na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę (z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane), w wyniku zgłoszenia (art. 29 ust. 1 i art. 29a Prawo budowlane), ale również ustawa wymienia szeroki katalog obiektów, których budowa nie wymaga ani decyzji o pozwoleniu na budowę ani zgłoszenia (art. 29 ust.2 Prawo budowlane). Tym samym nie można przyjąć, że na gruncie prawa podatkowego pojęcie „wzniesione w wyniku robót budowlanych” dotyczy jedynie obiektów, które podlegają obowiązkowi pozyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.

Niejako na marginesie należy zauważyć, że brak jest wymogu „podejmowania osobnej procedury budowlanej”, czy też „osobnego pozwolenia na budowę” dla każdej pojedynczej budowli realizowanej w ramach jednego „szerszego procesu inwestycyjnego”. Skoro - jak wyjaśnia Wnioskodawca - „w dokumentacji projektowej, (…), stacja transformatorowa została uwzględniona jako integralna część infrastruktury towarzyszącej całemu obiektowi”, to należy przyjąć, że uzyskała ona pozwolenie na budowę w ramach tej inwestycji.

Ponadto organ podatkowy wskazał, że w kontekście robót budowlanych wyjaśnienia Wnioskodawcy, że „Wszelkie niezbędne formalności zostały spełnione w ramach ogólnych procedur inwestycyjnych, a całość procesu, obejmującego budowę hali, jak i posadowienie / przyłączenie stacji transformatorowej, zostały ujęta w jednym wniosku o pozwolenie na budowę i w ramach niego zrealizowane” również nie przynoszą jednoznacznej odpowiedzi na pytanie czy będąca przedmiotem wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji stacja transformatorowa została wzniesione w wyniku robót budowlanych.

W swojej odpowiedzi Wnioskodawca skupia się na wymaganiach formalno-prawnych dla realizacji posadowienia stacji transformatorowej, a nie na wyjaśnieniu czy posiadana stacja transformatorowa została wzniesione w wyniku robót budowlanych tj. w wyniku jednego z rodzaju prac polegających na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub montażu, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418).

Jednocześnie tut. organ podatkowy w treści ponownego wezwania nadmienił, że prace polegające na montażu będą się odnosiły głównie do techniki budowy, gdzie większość lub wszystkie elementy konstrukcyjne są produkowane poza miejscem docelowym posadowienia budowli i przewożone na miejsce w celu montażu, a Wnioskodawca odpowiadając na wezwanie winien wyczerpująco opisać fakt, który jest prawnie znaczące dla ustalenia, czy przepis art. 1a ust. 1 pkt 2 upol, którego stosowania dotyczy wniosek, może mieć (lub nie) zastosowanie w niniejszej sprawie.

W dniu 06.08.2025 r. do tut. organu wpłynęła odpowiedź na wezwanie z dnia 29.08.2025 r.

Działający w imieniu Wnioskodawcy pełnomocnik odpowiadając na pytanie organu czy będąca przedmiotem ww. wniosku stacja transformatorowa (transformator) została wzniesiona w wyniku robót budowlanych, o których mowa jest w art. 1a ust.1 pkt 2b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 2025 r. poz. 707) – dalej upol wyjaśnił, że „transformator będący przedmiotem wniosku nie został wzniesiony w wyniku prac polegających na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie oraz przebudowie.

Ponadto w przekonaniu Wnioskodawcy transformator nie powstał także w wyniku montażu w rozumieniu wskazanym przez Organ, a więc - prace polegające na montażu będą się odnosiły głównie do techniki, budowy, gdzie większość lub wszystkie elementy konstrukcyjne są produkowane poza miejscem docelowym posadowienia budowli i przewożone na miejsce w celu montażu.

Jednocześnie Wnioskodawca poinformował, że „w omawianym stanie faktycznym proces umieszczenia transformatora w przeznaczonym miejscu nie obejmował montażu jego poszczególnych elementów konstrukcyjnych w hali, gdyż urządzenie to zostało przetransportowane w całości i w takiej też formie osadzone we właściwej lokalizacji.

Wnioskodawca stwierdził również, że w świetle przytoczonych rozważań, (…) czynności podjęte w celu zapewnienia funkcjonalności stacji transformatorowej nie wpisują się w definicję montażu przywołaną powyżej oraz jednocześnie nie stanowią działań kwalifikujących się jako budowa, odbudowa, nadbudowa czy przebudowa.”

Tut. organ podatkowy, biorąc pod uwagę charakterystykę stacji transformatorowej (transformatora), stoi na stanowisku, że co do zasady mamy do czynienia z robotami budowlanymi polegającymi właśnie na montażu urządzenia w miejscu jego przeznaczenia. Tym samym zostaje wówczas spełniona pierwsza z wskazanych przesłanek niezbędna do uznania stacji transformatorowej (transformatora) za urządzenie techniczne podlegające opodatkowaniu.

Jednakże jak wskazano powyżej organ podatkowy wydając interpretację opiera się wyłącznie na stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku w sposób wyczerpujący przez składającego wniosek. Organ podatkowy nie jest uprawniony do ustalania i dowodowego weryfikowania stanu faktycznego opisanego we wniosku. Tym samym w toku postępowania interpretacyjnego organ nie prowadzi i nie może prowadzić żadnego postępowania dowodowego przyjmując – dla potrzeb wydania interpretacji – stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawcę. Zatem jedynym źródłem wiedzy o posiadanej przez Wnioskodawcę stacji transformatorowej (transformatorze), której dotyczy wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego jest Wnioskodawca.

Skoro zaś Wnioskodawca w wyniku dwukrotnego wezwania organu wydającego interpretację do jednoznacznego wskazanie czy będąca przedmiotem ww. wniosku stacja transformatorowa (transformator) została wzniesiona w wyniku robót budowlanych, o których mowa jest w art. 1a ust.1 pkt 2b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 2025 r. poz. 707) – dalej upol oświadcza, że „transformator będący przedmiotem wniosku nie został wzniesiony w wyniku prac polegających na budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie oraz przebudowie (…) nie powstał także w wyniku montażu” to organ podatkowy wydający nn. interpretacje związany jest tymi wyjaśnieniami. Organowi interpretującemu nie przysługuje uprawnienie do prowadzenia postępowania wyjaśniającego odnośnie okoliczności podanych przez stronę w celu ustalenia, czy są one zgodne ze stanem rzeczywistym.

Z przedstawionego we wniosku oraz uzupełnionego w wyniku dwukrotnego wezwania stanu faktycznego wynika, że posiadana przez Wnioskodawcę stacja transformatorowa (transformator):

- jest bezpośrednio związana z obiektem wymienionym w Załączniku nr 4 poz. 13 lit. b tj. linią elektroenergetyczną,

- jest niezbędne do użytkowania linii elektroenergetycznej zgodnie z jej przeznaczeniem,

- nie została wzniesiona w wyniku robót budowlanych.

Jak wskazano powyżej warunek wzniesienia obiektu w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowi on część obiektu niewymienionego w ustawie jest niezbędny do uznania danego obiektu za budowle w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. od a do e) upol.

W związku z powyższym tut. organ podatkowy stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego, że:

„posiadana przez Spółkę stacja transformatorowa (transformator) stanowi urządzenie techniczne w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w związku z czym powinna zostać opodatkowana podatkiem od nieruchomości jako budowla wyłącznie w zakresie ewentualnych części budowlanych” - jest nieprawidłowe.

Niniejsza interpretacja udzielona została w oparciu o przepisy prawa podatkowego obowiązujące na dzień wydania interpretacji przez organ podatkowy i dotyczy opisanego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnymi błędem lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego, podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

W myśl art. 14na w związku z art. 119a ustawy Ordynacja podatkowa ochrona wynikająca z indywidualnych interpretacji prawa podatkowego jest wyłączona w zakresie stosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania.

POUCZENIE

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Aleja Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk. Stosownie do art. 57a ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) skarga może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a wyżej cytowanej ustawy.Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi na adres: Prezydent Miasta Gdańska, ul. Nowe Ogrody 8/12, 80-803 Gdańsk (art. 54 § 1 ww. ustawy).